Yaşadığımız günlerin karanlığı öyle çok ki; bu karanlıkların kaynağı olan insanı, onun içindeki bitmek bilmeyen şiddeti, kibri, gösterişi, yalanı, ikiyüzlülüğü, doldurulamayan boşluğu anlatmak düştü payıma. Anlatmak için bu kez şiir okumaktan farklı bir yol seçtim.
Günümüzün insanı ne yazık ki hiçbir şeyle tatmin olmuyor. Toplu bir cinnet seansındaymışçasına her yere saldırıyor. İçindeki boşluk öyle büyük ki hiçbir şeyle dolmuyor. Modern insanın doymak bilmeyen bu hırsı, kaynakları sınırsızca tüketiyor. Ve görünen o ki; bütün bu kötülükler cehaletle birleşerek içinde yaşadığımız evimizi, yani dünyayı yok edecek.
D O Y U M S U Z
Daha çok güç
Daha çok hınç
Daha çok suç
Daha çok linç
Daha fazla...
Daha fazla...
Daha çok kibir
Daha çok nefret
Daha çok sömür
Daha çok tüket
Daha fazla...
Daha fazla...
Daha çok para
Daha çok yalan
Daha çok rant
Daha çok talan
Daha fazla...
Daha fazla...
Daha çok mal
Daha çok can
Daha çok çal
Daha çok kan
Daha fazla...
Daha fazla...
Daha çok öl
Daha çok öldür
Daha çok böl
Daha çok kandır
Daha fazla...
Daha fazla...
Daha çok hız
Daha çok hırs
Madenler, kaynaklar...
en çok benim olmalı
İnsanlar, topraklar...
hepsi benim olmalı
Daha fazla...
Daha fazla...
Nereye kadar?
Nereye kadar?
Dünyayı yok edip gidene kadar.
