Ne zaman yağmur yağsa
gökyüzüne bakar düşünürüm
Bir ağlamaktır başlar
bardaktan boşanırcasına
tertemiz yıkanır sokaklar...
Yağmurun kokusu alır beni
bir çocuk oyuna küsmüştür belki
ya da belki ayrılmıştır
akılları aşkta kalan iki sevgili...
Tren camından bakmaktadır yaşlı adam
bir hüzün kaplar içini
eski pişmanlıklarından...
Ve acıları başka başka
milyonlarca insan
gözleri yaşararak her gün
her gün biraz daha yaşlanan...
Anlarsın ki dostların
gitmiş teker teker...
Anlarsın ki aşkların
bitmiş birer birer...
Sudaki halkalar gibi
dalgalanır yüzler
Su birikintilerinde gizlidir
geçmişten izler
Şelale olur dökülür
gökyüzünden gözyaşların...
En mutlak delilidir
sonsuz yalnızlığının...
- Hey! Baksana yağmur yağıyor
- Yağmur diyoruz, aslında
tanrı dünyaya ağlıyor...
