SON VAPUR
Ey Aşk!
Bir kırmızı şal gibi dolan boynuma
Çek al tüm benliğimi
Birleşsin dudaklarımız
yanalım ateşten
Ama yoksun artık!
Son vapur da ayrılıyor iskeleden
Bir duygu yağmurudur boşalır
yaşlar dökülür gözlerimden
Hüzünlere yelken açar tekneler
akşam güneşi dağların ardında kaybolurken
Yüzüm ıslanır aynada
ellerim ellerini arar
Yaşam geleceğe akar
geçmişinde kendini arar
Kendine döner her şey
beyhudedir yaşananlar...
